دوگانه تهران بخش اول

 

هرچی فکر کردم شعر مناسب تری به عنوان اولین شعر بازگشت پیدا نکردم. شعری از نوستالژی هایی واقعی که بسیار دلتنگشونم. بزودی بخش دوم که بخش عاشقانه ی این شعره رو براتون میگذارم.


باز میگردم به تهران/


 شهر خاطرات شیرین/


شهر خاطرات تلخم/


 شهر نوستالژی دیدار/

توی هر امد و رفتم/
 

***
می روم بالا و پایین/


ان مسیر اشنا را/


 بی رفیقان گذشته/


یادشان سبز/


یادشان زنده/


یاد یاران گذشته/ 

***



مانده در یادم صداها/


بحث هاو شوخی وخنده/


هردفعه یک فال قهوه/


هردفعه یک فال تازه/


 هر دفعه تو کافه ای تازه/


 مرچ،تمدن،آپارات، وصال.../


جمع دوستان بی شیله پیله، بی مثال/


می خورم فنجان بعدی/


تک وتنها توی کافه/


یادباد روزان رفته/



 ***

توی تصویرهای دیروز/


دارم عکسی یادگاری/


نیست اکنون در کنارم/

جمعمان، جمع  گذشته/ 


جمعمان محو زمان شد/


کو رفیقان گذشته؟/


***


 در پی قهوه وفنجان/


 می زنم باز به خیابان/


موج غم امد به میدان/


باد سرد بی کسی ها/


 هرقدم در این خیابان/


 وای ازین غروب تهران/        

    **********

/ 1 نظر / 155 بازدید
فاطمه

سلام زیبا بود من دنبال یه ترانه از استاد بنان میگشتم که تو وبلاگ شما پیداش کردم بعد شعرتون رو خوندم خیلی قشنگ بود ولی چرا اینقد غمگین؟